Strona główna > Czytelnia > Sztafeta pokoleń

Sztafeta Pokoleń

Zbyszek Żak na podstawie Sundara Krishnana

Jeszcze kilka lat temu w naszych mediach nieznane były następujące komunikaty:

a)        17-latek mieszkaniec Nowej Huty w nocy podczas snu siekierę zabija swojego ojca a następnie budzącą się matkę, w późniejszych zeznaniach przyznaje, że nie zabił swojej 6- letniej córki tylko dlatego, że spała; skazał ją jednak na sieroctwo i siebie na kilkuletnie więzienie. Ze swoją młodzieńczą twarzą i posturą  znacząca odróżniał się od swoich współwięźniów;

b)        dwóch 16- latków po wypiciu kilku piw wychodzi na ulicę naszego miast i postanawia napaść na młodego studenta. W efekcie napadu student ponosi śmierć, przerażeni rodzice nie dopuszczają myśli, że to ich dzieci dopuściły się takiego czynu, nie widzą potrzeby poniesienia przez nich konsekwencji, jako niesłuszne uważają umieszczenie w zakładzie poprawczym, do którego trafiają na ok. 4 lata, jednak już na jesień tego roku będą już chodzić wolni po ulicach naszego miasta;

c)        to wydarzyło się klika miesięcy temu kilku nastolatków zabiło swojego kolegę gdyż nie oddał na czas pożyczonej gry.

Te informacje na pewno nas przerażają, ale i prowadzą do refleksji co stanie się z naszymi dziećmi, czy odwrócą się od Boga i nie wejdą kiedyś na drogę przestępstwa ( może nie tak drastycznego jak opisane powyżej przykłady) a my będziemy się musieli za nich wstydzić. Bardzo chcielibyśmy aby nasze dzieci były reprezentantami chrześcijańskiego stylu życia, ludźmi, którzy swoje życie oparli na Jezusie. Czy żyjąc w  XXI wielu możemy ochronić nasze dzieci od groźby porzucenia Bożych dróg i zapewnić, że będę chcieli słuchać nakazów Bożych. Nikt z nas nie może mieć 100% pewności to nasze dzieci będę podejmowały decyzje o swoim życiu i tylko one w pełni będą za nie odpowiadać.

Czytając Słowo Boże wydaje się jednak, że Bóg przed rodzicami i opiekunami stawia pewne konkretne zadania do wykonania, które będą mogły uchronić nasze dzieci. Słowo Boże zapewnia nas o tym, że Bogu zależy na naszych dzieciach i potrzebie właściwego kształtowania ich postaw. Czasy biblijne jakże różne od okresu, w którym teraz żyjemy wymuszały potrzebę systematycznej opieki nad młodym pokoleniem. Podobnie teraz nie możemy zlekceważyć wezwań płynących z kart Pisma Św.  W księdze Powtórzonego Prawa czytamy jakże bardzo znane nam słowa:

 Słuchaj, Izraelu, Pan jest naszym Bogiem - Panem jedynym.. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił.. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. Przywiążesz je do twojej ręki jako znak. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. Wypisz je na odrzwiach swojego domu i na twoich bramach. Pwt 6:4-9

Słowa te zwracają nam przede wszystkim uwagę na to kim jest Pan Bóg - jest naszym Bogiem, Panem jedynym oraz na to, że należy kochać naszego Boga. W kolejnych jednak wersetach Bóg mówi nam Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. Wezwanie to wskazuje na to, że konieczne jest wykorzystanie każdego czasu na nauczanie dzieci, dawania im przykładu itp. Każda chwila jest dobra i nie może być zaniedbana. Nie możemy powiedzieć lub nawet pomyśleć sobie, że nasze dzieci chodzą na religię, biorą udział w obozach chrześcijańskich lub innych spotkaniach mających na celu zapoznanie ich z Bożym Słowem. Wyżej przytoczone wersety wskazują, że to rodzice oraz ci, którzy są najbliżej z dziećmi muszą podjąć konkretne działania mające na celu próbę zbudowanie warownego muru, który może ochronić nasze dzieci przed zakusami szatana. Nie możemy zlekceważyć tego obowiązku. O tym jak ważne to jest świadczy fakt powtórzenia tego nakazu do narodu wybranego przed przejściem Jordanu

Zbierz cały naród: mężczyzn, kobiety i dzieci, i cudzoziemców, którzy są w twoich murach, aby słuchając uczyli się bać Pana, Boga waszego, i przestrzegać pilnie wszystkich słów tego Prawa. Ich synowie, którzy Go jeszcze nie znają, będą słuchać i uczyć się bać Pana, Boga waszego, po wszystkie dni, jak długo żyć będzie w kraju, na przejęcie którego przechodzicie Jordan. Pwt 31:12-13. Jest to nakaz, który Mojżesz zostawił swojemu następcy Jozuemu. Wersety te wskazują na konieczność przekazywania także dzieciom Słów Bożych. Celem tego ma być nauczenie ich bojaźni Bożej i konieczności przestrzegania przykazań Bożych. Dalsza część historii biblijnej wskazuje na to, że Jozue właściwie wypełnił nakaz wydany przez Boga. Świadczą o tym słowa zapisane w księdze Sędziów tuż przed informacją o śmierci Jozuego

 Służył lud Panu po wszystkie dni życia Jozuego i po wszystkie dni starszych, którzy żyli po śmierci Jozuego i którzy oglądali wszystkie dzieła Pana, jakich dokonał dla Izraela. Sdz 2:7. Później jednak na kartach Pisma Św. Znajdujemy niepokojący zapis:

A gdy całe to pokolenie połączyło się ze swoimi przodkami, nastało inne pokolenie, które nie znało Pana ani też tego, co uczynił dla Izraela. Wówczas Izraelici czynili to, co złe w oczach Pana i służyli Baalom. Opuścili Boga swoich ojców, Jahwe, który ich wyprowadził z ziemi egipskiej, i poszli za cudzymi bogami, którzy należeli do ludów sąsiednich. Oddawali im pokłon i drażnili Pana. Sdz 2:10-12

Możemy przypuszczać, że to nowe pokolenie nie miało w sposób właściwy przekazanych poleceń Bożych, nie znali tego co Bóg dokonywał w życiu ich poprzedników. Bóg co pewien czas wzbudzał Sędziów, którzy mieli ratować Izrael od zniszczenia. Pewna poprawa jednak następowała tylko za życia sędziego. Po jego śmierci Izrael znów odwracał się od Boga.

Kiedy zaś Pan wzbudzał sędziów dla nich, Pan był z sędzią i wybawiał ich z ręki nieprzyjaciół, póki żył sędzia. Pan bowiem litował się, gdy jęczeli pod jarzmem swoich ciemiężców i prześladowców. Lecz po śmierci sędziego odwracali się i czynili jeszcze gorzej niż ich przodkowie. Szli za cudzymi bogami, służyli im i pokłon im oddawali, nie wyrzekając się swych czynów ani drogi zatwardziałości. Sdz 2:18-19. 

O popełnionych błędach może także dowiedzieć się w wypadku historii Heliego i jego synów ( 1 Sm 2, 12-30) Możemy zauważyć tutaj, że pomimo tego, że Heli widzi popełniane przez jego synów grzechy i zwraca im na to uwagę Bóg upomina go wskazując na to, że jego postawa wobec swoich synów nie była odpowiednia ( 1 Sm 2, 29).

Z powyższych fragmentów jasno wynika, że konieczne jest przekazywania Bożego przesłania także nowemu pokoleniu. Na koniec chciałbym abyśmy chwile zastanowili się nad 8 wersetami psalmu 78 przedstawiającego dzieje narodu wybranego jako szkoły służby Bożej.

 

1 Słuchaj, mój ludu, nauki mojej;

nakłońcie wasze uszy na słowa ust moich.

2 Do przypowieści otworzę me usta,

wyjawię tajemnice zamierzchłego wieku.

3 Cośmy słyszeli i cośmy poznali,

i co nam opowiedzieli nasi ojcowie,

4 tego nie ukryjemy przed ich synami.

Opowiemy przyszłemu potomstwu

chwałę Pana i Jego potęgę, i cuda, których dokonał.

5 Albowiem nadał On w Jakubie przykazania

i ustanowił Prawo w Izraelu,

aby to, co zlecił naszym ojcom,

podawali swym synom,

6 aby to poznało przyszłe pokolenie,

synowie, co się narodzą,

7 że mają pokładać nadzieję w Bogu

i nie zapominać dzieł Boga,

lecz strzec Jego poleceń.

8 A niech nie będą jak ich ojcowie,

pokoleniem opornym, buntowniczym,

pokoleniem o chwiejnym usposobieniu,

którego duch nie dochowuje Bogu wierności. Ps 78:1-8

 

Pierwsze trzy wersety największy nacisk kładą na potrzebę słuchania, otwarcia uszu na naukę. Uświadamiają nam to, że będzie mowa o bardzo ważnych sprawach, nieznanych dla wszystkim, ale w Izraelu przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Jest to też pewnego rodzaju przywilej, który nie dotyczy każdego narodu.

Czwarty werset   informuje nas, że wiedzy, doświadczenia i przykładów Bożej pomocy nie możemy ukryć przed swoimi dziećmi i nowym pokoleniem, tych faktów nie możemy zataić. Druga część tego wersetu daje nam informację o tym czego dotyczyć ma nas przekaz. Mamy mówić o:

a)      wspaniałości Boga ( jaki jest Bóg),

b)      o Jego mocy ( czego może dokonać w naszym życiu),

c)       o Jego dziełach ( czyli o tym co już dla nas zrobił) .

 

Werset piąty bardzo wyraźnie wskazuje nam, że przekazywanie prawd o Bogu jest nakazem Bożym  aby to co zlecił ojcom naszym  podawali swoim synom. Celem tego nakazu jest aby nowe pokolenie poznało Boże prawa. Nacisk jaki Bóg na to kładzie wskazuje, że jest to jeden z Jego planów rozszerzania królestwa Bożego.

Kolejne dwa wersety  wskazują nam na to jaki efekt w nowym pokoleniu ma przynieść przekazywanie Bożych prawd. Nowe pokoleniu dzięki właściwemu wypełnieniu misji swoich rodziców i opiekunów będzie mogło pokładać nadzieję w Bogu ufność i strzec Jego przykazań. Jest to więc już nie tylko teoretyczna wiedza o Bogu, znajomość historii biblijnych itp., ale osobista relacja z Bogiem, która może prowadzić do naśladowania Chrystusa. Nasz przekaz ma doprowadzić do tego, że nasze dzieci same zaufają Bogu i Jezusowi powierzą swoje życie.   Do nas jednak należy przedstawienie im niezbędnych do podjęcia dobrej decyzji  faktów oraz przykładu płynącego z naszego życia.

Werset ósmy to ostrzeżenie, że nie wypełnienie zleconej przez Boga misji może doprowadzić, że nowe pokolenie będzie: pokoleniem opornym, buntowniczym,      pokoleniem o chwiejnym usposobieniu,    którego duch nie dochowuje Bogu wierności.

Mam nadzieję jednak, że w naszym wypadku tak nie będzie i swoimi działania oraz odpowiedzialną postawą zgodnie z planem Bożym przekażemy nowemu pokoleniu radosną nowinę o nowym życiu w Jezusie Chrystusie.

                                                                            Zbigniew Żak

Sztafeta Pokoleń (Microsoft Word)